The day after....

Het was laat vannacht, maar heeeel gezellig. Misschien heeft dat ook te maken met flinke dosis Ibuprofen in combinatie met alcoholische versnaperingen? Ben gruwelijk verwend met de meest uiteenlopende kadootjes. Van boeken van Giphart (Na Phileine zegt sorry ben ik verslaafd!) tot heerlijke verwen-jezelf bad-olietjes, luchtjes, een chinees sushi-servies (voor 8 personen!!) en een bon om heerlijk met Jo en Kelly te gaan wokken. Helaas staan al die mooie kadoos in schril contrast met mijn lichamelijke gesteldheid. Het lijkt wel of mijn keel is dichtgeknepen en ik kan haast niet slikken, ik voel me echt heel zielig en wil aandacht! Alle rode wijntjes en Flugeltjes hebben niet het gehoopte (verdovende) effect op mijn keel gehad. Ik voel me zo ellendig dat ik besluit de weekenddokter te bellen. Ik klink zeer dramatisch omdat ik net wakker ben en mijn stem door de verkoudheid tot Katja Schuurman-niveau is gedaald (of voor het mannelijk deel van de lezers; gestegen). Ik mag langskomen, fijn! Vanmiddag om 5 uur, minder fijn. De dokter geeft me het gevoel dat ik me ontzettend aanstel (or am I) Ik heb een “beginnend griepje” en moet me er maar voorbereiden dat het nog veeeel erger wordt… Oke, mag ik dan iets voor de pijn in mijn keel? Ja hoor, neem maar een ijsje! Ik (bijna in tranen want voel me zwaar onbegrepen) en Nick (waar is de dichtstbijzijnde weekendapotheek?) druipen af, richting weekendapotheek. Dichtsbijzijnde in Maassluis of all places! Twee uur en veel gezoek naar de apotheek later heb ik mijn voorraad hoestdrankjes en paracetamol binnen en knal ik knock-out op de bank. Als ik na 2 uur wakker wordt heeft Nickie het hele huis gepoetst, inclusief giga afwas en toilet, God I love him. Hij maakt mijn griepje wat minder erg! Morgen Valentijnsdag… To bad dat ik nog geen kaartje voor mijn lief heb kunnen kopen... ik maak het goed met je mop!