Nicky doesn’t share food!!

Word ik nou gek of mag ik af en toe best even klagen met een vuilnisbak als ega. Begrijp me goed, ik kan geen beter vriendje wensen als Nick….hij is lief, begrijpend, behulpzaam, hij poetst, kookt en masseert…. totdat het op eten aankomt. Dan moet ik vechten om mijn portie veilig te stellen. En das wel eens lastig.
Zo ook afgelopen zondag bij de Ikea. Je kan daar voor een hele euro (ja echt €1 !!) een heerlijk ontbijtje scoren, inclusief cappuccino die je voor dat geld ook nog eens onbeperkt bij mag vullen. Wat een feest! Zo’n ontbijt bestaat uit 3 broodjes, een plakje ham, plakje kaas, een kuipje jam, een eitje en een kuipje boter. Goed te doen. Door een misverstand hadden wij samen maar 1 bord en terwijl ik gezellig met mijn schoonmoeder aan het kletsen ben zie ik ineens mijn plakje kaas op een broodje richting de hapgrage mond van mijn Kliko schuiven. STOP! Maar het was al te laat. Een grote hap had mijn flinke plak jong belegen gereduceerd tot nog een half plakje kaas, met een mooi rijtje tanden erin. Gelukkig nog wel ruim voldoende om mijn broodje mee te vullen. Maar wat schetst mijn verbazing? Ook mijn jammetje is reeds ten prooi gevallen van de onmogelijke vraatzucht van mijn lief. Wat is dat toch? Kan je niet tellen? 3 broodjes voor Nick, en 3 voor Suus. 1 plakje kaas, een plakje ham EN DUS OOK 1 JAMMETJE per persoon. Het kind kijkt me dan aan alsof ik gek ben want het is tenslotte logisch dat hij in moordend tempo alles op eet wat er op “zijn” bord ligt.
Gelukkig kon ik nog een refill cappucino halen.