De eerste!

Oh mijn hemel!! Het is niet waar, een nieuwe mijlpaal in de weg naar ouderdom en aftakeling heeft zojuist mijn leven betreden. Ben diep, diep onder de indruk.
Zaterdagochtend, voelde me best seksie toen ik zonder make-up net uit bed in de spiegel keek. Niks mis mee vandaag. Fijn dit soort ochtendrituelen, moest vaker gebeuren. Na wat huishoudelijke noodzakelijkheden toog ik wederom de badkamer in om even lekker te tuttebellen. Make-upje, haartjes doen, want vanavond gaan we lekker uit eten met Dolf en Marja. Ik kijk in de spiegel terwijl ik met mijn handen een scheiding in mijn haar maak. Wat een rare lichtinval op die scheiding.... Nee... *shock*... het is niet waar... het is geen lichtinval, het is geen gewoon zo maar blond haartje. Het is een dikke gore grijze haar!! En nog 1, en nog 1!
En toen viel ik flauw!

De horror!! De aftakeling is een feit, mijn god, ik kan het niet meer verbergen of ontkennen, ook ik word oud, en dat gebeurt veel sneller als dat ik zou willen. Kijk, rimpeltjes zijn nog een soort van gracieus, dat komt van het lachen, dat is mooi, het geeft je gezicht charisma. Maar grijs haar... shiiiiiit, das gewoon ouderdom man.

Kga me bezatten.