Avondvierdaagse

Zo half april belde Kel, of ik zin had mee te lopen met de avondvierdaagse. Ze wilde graag bewijzen dat ze een jaar na haar transplantatie weer helemaal stoere sterke Kelliy was door de 4x 10 kilometer te lopen. Tuurlijk loop ik mee, al moet ik je over die finish dragen! In de weken die volgden werden steeds meer mensen enthousiast en uiteindelijk hadden we een cluppie van 6 wandelaars bij elkaar. Kel, Jo, Marloes, mama en Ria. Een gezellig kippenhok zoals zou blijken. Jo had waanzinnige shirts laten maken voor allemaal. Kelly 1 in mooie zilveren glitter (hoe kan het ook anders! ) letters. Kelly zelf had een shirt met “Ik ben Kelly”. Daarop kregen we heel veel leuke reacties.
Maandag was het een pittige wandeling, door Vlaardingen en door de polder. Aardig windje en die 10 kilometer bleek toch wel ff tegen te vallen. (moet ook eerlijk bekennen dat ik niet echt heel hard had geoefend… ik dacht met 3x sporten per week is dat niet nodig) Onderweg kwam Jo en Kelly natuurlijk 100-en bekenden tegen, was te verwachten in Schiedam. Bij terugkomst bleek dat we dik 13km hadden gelopen. Pijn in mijn knieën, enkels en kuiten maar ik durfde natuurlijk niks te zeggen omdat Kel nergens last van had. Hoe kan ik dan klagen!? Volgende dag ff gecheckt bij haar maar het enige waar ze een beetje last van had waren de onderkant van haar voetjes.
Dinsdag, dag 2, ook weer een lekker dagje. Was wat beter weer, minder koud. En Kel met rooie wangen ging weer al een trein! Arme verkeersregelaars lastig gevallen met fototoestellen die het niet deden (waarna uiteindelijk bleek dat hij het wel gewoon deed en er 5 foto’s op stonden, die arme jongen kreeg het helemaal benauwd van al die vrouwen met hun tieten vooruit!!)
Woensdag hadden we een heeeeeeeeeerlijke rustdag. Was ik ook wel ff aan toe.
Donderdag pittig dagje. Het was lekker warm weer maar wel een beetje benauwd. We hebben lekker rustig aan gedaan en ook vandaag was het weer een lange wandeling. We waren zo laat dat we door de knip-auto begeleid werden, die veegden ons letterlijk richting eindpunt. Nog 1 dag te gaan!
Vrijdag beloofde een superdag te worden, met drumband, mensen langs de weg en alle toeters en bellen. Mama kon helaas niet mee want die moest op vakantie. Jammer! Vooraf met z’n 5-en heerlijk naar de Burgerking, na dik 30 kilometer mag je jezelf best verwennen met een dikke Whopper, toch!? Van Kelly kregen wel allemaal een mooie bloemenketting met een zakje snoep en een hele leuke foto van ons allemaal met een lieve tekst erop.
Vrijdag ging verder als een trein, heerlijk weer en veel gezelligheid, mede door de Vluggertjes en de Beachberry’s! Onderweg stonden heel veel bekenden met grote bossen bloemen. Zo veel dat Kel ze niet meer kon dragen en ze af moest geven aan Erik. Die heeft ze in zijn auto naar huis gebracht. Die kleine had in totaal 9 bossen!!
Bijna aan het einde kwamen we een tv-meneer tegen die Kelly nog even heeft geinterviewt. Helaas op Look.tv wat zowel in Rotterdam als in Delft niet te ontvangen is. Hoop dat Jo het op heeft kunnen nemen!
Kelly heeft alle dagen helemaal uitgelopen, we zijn allemaal supertrots op haar!

Misschien waren alle goedbedoelde knuffels van alle snotneuzen een beetje te veel van het goede want zaterdag moest Kel weer richting ziekenhuis. Gelukkig viel het dit keer een beetje mee, ze mag a.s. al weer naar huis.

Volgend jaar weer Kel?!