Zorgen

Denk jij wel eens na over waarom sommige dingen bepaalde mensen overkomen en jou niet? Is het voorbestemd, toeval of gewoon puur geluk, of juist ongeluk? Waarom hebben sommige mensen een onbezorgd leventje en krijgen anderen klap na klap na klap te verwerken? Is dat omdat zij dit zouden moeten kunnen handlen of is het omdat andere mensen beter zijn om die mensen dan weer te verzorgen en te troosten en minder goed met hun eigen verdriet en zorgen om kunnen gaan? Ik denk dat ik met mijn redelijk onbezorgde leventje heel erg blij mag zijn. Maar ik zie om me heen zoveel ellende gebeuren dat ik denk, wanneer komt mijn portie? Ik denk dat ik tot de groep van zorgers en troosters behoor maar waarom jank ik dan zo snel? Ik lijk af en toe wel hypersensitive ofzo. Waarom kan ik me dan dagenlang intens ongelukkig voelen om ondermans verdriet? Is het misschien een soort plaatsvervangend verdriet omdat ik het zelf niet heb? Of hoop ik met mijn verdriet een stukje van hun ellende weg te nemen? Die drive om mensen te helpen en te troosten zit er bij mij wel in, dat vind ik echt heel fijn om te doen. Maar heeft iedereen dan zo zijn taak in dit leven? En hoe ga ik reageren als ik zelf ineens heel veel verdriet te verwerken krijg?
Ik weet het niet en ik hoop dat ik er nog heel lang niet achter kom.