Groningen en de creative vibe
Heerlijk, een dagje cultuur met Moeke en Schoonmoeke, in Grun! Al veel gehoord en gelezen over het Groninger Museum. Nou niets teveel gezegd! Wat een heerlijk gebouw, wat een fijne tentoonstellingen en wat een goeie vibe hangt er in die stad zeg! Als eerste werden we letterlijk (want een ronde ruimte) "rond"geleid langs allemaal Oosterste nijverheid. Van prachtig Chinees porcelein tot de fijnste opengewerkte ivoren schepen, zo secuur uitgesneden, zo knap! Indrukwekkende bewerkte houten kastjes en meubels, schitterend. In het midden van die ruimte stonden meubels, kunstwerken en andersoortige interessante kunst van Studio Job. Suus is fan van Studio Job!! (Job Smeets en Nynke Tynagel) Groot fan!! Zij hebben een prachtige papieren kandelaar gemaakt, evenals grote strakke meubels, zo mooi. Zou zo mooi in ons huis staan ook!

Doorlopend naar de kelder van het museum kwamen we de zeer indrukwekkende foto/video-tentoonstelling tegen van Miquel Rio Branco. De foto's van Branco (1946) belichamen de rijkdom, complexiteit en sensualiteit van Latijns-Amerika. De spanning tussen ochtend en nacht, land en zee, man en vrouw, pijn en genot wordt krachtig geportretteerd. De beelden tonen stierenvechters, boksers, kinderen en prostituees die uitdrukking geven aan diepe menselijke passies. Hij doet geen poging om de troosteloze kant van het bestaan te verhullen. Daarom zoekt hij de pijn, de eenzaamheid, het geweld en de dood op. Hij transformeert deze tot poëzie en schoonheid met zijn uitzonderlijke beheersing van de intense kleur en het broeierige licht van Latijns-Amerika. Het is de verbeelding van een wereld die uiterlijkheden overstijgt, waar schoonheid eindelijk kans ziet om het beest te bedwingen.
Voor diegenen van jullie die "City of God" hebben gezien, This is the real thing!! De afschuw, het medelijden, de ontroering en het respect wat deze tentoonstelling bij mij heeft losgemaakt is onbeschrijflijk. Als iemand dat kan met foto's, impressies en film, dan heb ik diepe bewondering voor die persoon.
Hierna nog een fototentoonstelling van mode-, en portretfotografen Annuscka Blommers en Niels Schum. Even heel snel terug naar het rijke westen anno 2006. Sprekende confronterende portretten van onbekende mensen maar ook een zaal vol met bekende fashion designers als Viktor & Rolf, Nicolas Ghesquière en Hussein Chalayan. Face to face van heel dichtbij gefotografeerd, alsof ze je met hun ogen allemaal volgen door de zaal. Goed!
Na dit culturele orgasme togen wij richting Groningen stad. Een heerlijke stad vol met 2e handswinkeltjes, Antiekzaakjes en rommelige woninginrichting-shopjes. Een walhalla voor ons snuffelaarsters!
Na heerlijk gegeten te hebben in prachtig restaurant Huize Maas (helemaal in Suus-stijl ingericht!) natuurlijk nog even de markt over voor stof, olijven en vis.
Tegen het einde van de middag pakten we de trein terug naar de randstad. Een heerlijke Intercity waar we zo'n 3 uur in hebben gehangen. Omdat ik al 2 nachten slecht geslapen heb ben ik lekker in slaap gedommeld.
Al met al een zeer druk maar heeeeerlijk weekend gehad!! Onder andere door Groningen heb ik het gevoel dat ik iets meer met mijn creativiteit moet doen. Ik vind het moeilijk om dit te kanaliseren en er richting aan te geven. Ik wil fotograferen, schilderen, heb inmiddels thuis al wat accessoires onder handen genomen en getransformeerd, ik wil zingen, muziek maken en creeeren... Ik wil koken, sieraden maken met zilverklei en schrijven...
Ik zit in een creative vibe en dat mag nog wel even zo blijven!

Doorlopend naar de kelder van het museum kwamen we de zeer indrukwekkende foto/video-tentoonstelling tegen van Miquel Rio Branco. De foto's van Branco (1946) belichamen de rijkdom, complexiteit en sensualiteit van Latijns-Amerika. De spanning tussen ochtend en nacht, land en zee, man en vrouw, pijn en genot wordt krachtig geportretteerd. De beelden tonen stierenvechters, boksers, kinderen en prostituees die uitdrukking geven aan diepe menselijke passies. Hij doet geen poging om de troosteloze kant van het bestaan te verhullen. Daarom zoekt hij de pijn, de eenzaamheid, het geweld en de dood op. Hij transformeert deze tot poëzie en schoonheid met zijn uitzonderlijke beheersing van de intense kleur en het broeierige licht van Latijns-Amerika. Het is de verbeelding van een wereld die uiterlijkheden overstijgt, waar schoonheid eindelijk kans ziet om het beest te bedwingen.
Voor diegenen van jullie die "City of God" hebben gezien, This is the real thing!! De afschuw, het medelijden, de ontroering en het respect wat deze tentoonstelling bij mij heeft losgemaakt is onbeschrijflijk. Als iemand dat kan met foto's, impressies en film, dan heb ik diepe bewondering voor die persoon.
Hierna nog een fototentoonstelling van mode-, en portretfotografen Annuscka Blommers en Niels Schum. Even heel snel terug naar het rijke westen anno 2006. Sprekende confronterende portretten van onbekende mensen maar ook een zaal vol met bekende fashion designers als Viktor & Rolf, Nicolas Ghesquière en Hussein Chalayan. Face to face van heel dichtbij gefotografeerd, alsof ze je met hun ogen allemaal volgen door de zaal. Goed!
Na dit culturele orgasme togen wij richting Groningen stad. Een heerlijke stad vol met 2e handswinkeltjes, Antiekzaakjes en rommelige woninginrichting-shopjes. Een walhalla voor ons snuffelaarsters!
Na heerlijk gegeten te hebben in prachtig restaurant Huize Maas (helemaal in Suus-stijl ingericht!) natuurlijk nog even de markt over voor stof, olijven en vis.
Tegen het einde van de middag pakten we de trein terug naar de randstad. Een heerlijke Intercity waar we zo'n 3 uur in hebben gehangen. Omdat ik al 2 nachten slecht geslapen heb ben ik lekker in slaap gedommeld.
Al met al een zeer druk maar heeeeerlijk weekend gehad!! Onder andere door Groningen heb ik het gevoel dat ik iets meer met mijn creativiteit moet doen. Ik vind het moeilijk om dit te kanaliseren en er richting aan te geven. Ik wil fotograferen, schilderen, heb inmiddels thuis al wat accessoires onder handen genomen en getransformeerd, ik wil zingen, muziek maken en creeeren... Ik wil koken, sieraden maken met zilverklei en schrijven...
Ik zit in een creative vibe en dat mag nog wel even zo blijven!


0 Comments:
Post a Comment
<< Home