Je hebt zo van die dagen...

Soms heb je wel eens het idee dat je leventje enigszins ingedut is. Je werkt kabbelt rustig voort, met de familie gaat het goed, vriendjes en vriendinnetjes houden zich rustig. Zo hier en daar ineens een uitbarstinkje, een leuk spannend en nieuw iets dat voorbij komt gevaren en in sommige gevallen helaas ook weer door moet stromen. Net op het moment dat je denkt... en NU is het echt TE saai, gebeurt er ineens zo heel veel dat je het weer niet bij kunt houden.
Zo dus ook gisteren. Dinsdag met Essie paaldansen. Weer vroeg ze me of ik niet eens bij haar nieuwe werkgever wilde komen praten. Die zijn op zoek naar nieuwe mensen en er is groeiperspectief binnen dat bedrijf... Toch maar even over nadenken dan.. Was 's morgens al om half 7 klaar wakker, ben eruit gegaan, heeeerlijk rustig aan gedoucht en om 8 uur op mijn werk. Das mooi, dan ga ik om half 5 naar huis, boodschappen doen en nog even langs de Intratuin om mijn wijnglazen-verzameling uit te breiden. Drukke dag gehad, afspraak buiten de deur gehad en ik wilde net af gaan ronden toen ik werd gebeld door een klant. Of ik nu direct naar hun kantoor wilde komen. 1 van de mensen die ik begeleid wordt verdacht van diefstal... KUT! Denk je dan... Er was een aanklacht tegen haar ingediend en haar werd geadviseerd om direct langs het politiebureau te gaan. Omdat ze slecht Nederlands spreekt ben ik met haar mee gegaan... Om 7 uur kwam ik totaal sufgeluld weer naar buiten. Geen tijd meer voor leuke dingen, snel naar huis, waar NOG een lijstje werk om me lag te wachten. Helemaal afgeserveerd ben ik mijn bedje in gedoken.. MET een afspraak voor een orienterend gesprek vandaag... om 9.30 uur... Zo heb je niks... zo heb je een superdag te pakken, heerlijk! Was ff nodig!