Paaldansen!

Na weken van proberen een afspraak te maken is het er vandaag dan toch van gekomen... Essie en ik hebben in een paal gehangen! Wat een ellende hahaha. Als 2 zeer elegante koeien hebben we een poging gewaagd rond de paal te slingeren. En dat lukte best aardig. Voor een walvis!
Oke, even serieus, na een flinke streetdance warming-up met moeilijke pasjes gingen we gelijk aan de paal. In een groepje van 4 personen stonden we aan de paal en moesten we nadoen wat de lerares voor deed. Als zij het deed leek het alsof het geen moeite kostte. En dan zelf doen... *shock* Dat valt ff tegen! Je moet alles vanuit je armen doen, dat kost onzettend veel kracht. Dan merk je pas hoe weinig je je spieren in je bovenarmen, rug en borst gebruikt. Binnen no time waren ze loodzwaar!
Toen kwam de finale. Op je kop aan de paal. Dat gingen Es en ik wel ff doen natuurlijk... Suus eerst.. ik zet mijn ene hand hoog, de andere hand iets eronder. Linkerbeentje voor, rechterbeentje zwaai ik zeer gracieus omhoog. KNAL! Keihard met mijn rib tegen de paal. En, lieve mensen, ik kan jullie vertellen, die paal geeft NIET mee. Suus droop af, in een hoekje. Pijn! Toen kwam Essie, die bracht het er iets beter vanaf maar kreeg het ook niet helemaal voor elkaar. (gelukkig!)
Ondertussen is het lachen me aardig vergaan want lachen doet enorm pijn.
Maar we gaan door! Natuurlijk! Volgende week weer! Alleen dan wat voorzichtiger met de op-je-kop-paaldans-pose.