Brazilie, part 2
Jaaaa daar zijn we weer!!
Het is zo druk allemaal dat ik weinig tijd heb om veel achter internet te zitten maar Nick ondergaat nu even een heerlijke massage dus ik heb even tijd om de blog bij te werken.
Oke, we waren gebleven bij Foz do Iguacu, waar we 's nachts om 2 uur aankwamen. Beetje simpel hotel maar goed, we hadden veel te doen dus weinig tijd om ons daar druk over te maken. /de volgende ochtend werden we om half 9 weer opgehaald voor de excursie naar de watervallen. Een snelle rekenaar rekent dan even uit dat we met een beetje mazzel zo'n 5 uur kunnen slapen... Na snel een broodje in onze holle kies gepropt te hebben (Nick heeft 5 holle kiezen) reden we met een "Engelssprekende" gids naar Argentinie want de watervallen zijn van die kant veel mooier en groter. De Engelssprekende gids bleek niet verder te komen dan yes en no en verder vooral veel schaapachtig ja-geknik.... gelukkig spreken wij inmiddels een paar woordjes Portugees, Spaans en hebben we een woordenboek dus we kwamen er wel uit. Eenmaal bij de watervallen hadden we eerst een tour met een soort open vrachtwagen door het woud, het was waanzinnig mooi. Daarna met een mannetje of 20 in soort megaspeedboot. We hadden al te horen gekregen dat we nat zouden worden maar we wisten niet dat de boot ongeveer onder de waterval zou varen. Jawel, we waren tot onze naad toe doorweekt. Gelukkig was het die dag lekker weer en hadden we onze zwemkleding aan want we moesten nog een hele dag in dat prachtige natuurpark doorbrengen. De watervallen liggen in een reservaat waar hele mooie vlinders leven, vogels, schildpadden, slangen, echt van alles. Heel bijzonder om te zien. Tegen het einde van de middag nog langs het drielandenpunt (Brazilie, Argentinie, Paraguay) en daarna terug naar het hotel, ff lekker douchen en een hapje eten. De dag erna weer vroeg op om naar de Itaipu dam te gaan. Een gigantische waterkrachtcentrale op de grens van Brazilie en Paraguay. Met een bus werden we daar in een uur doorheen geracet en ruim op tijd stonden we op het busstation voor onze rit naar Curitiba. Deze zou zo'n 12 uur duren. Dat was ff slikken maar toen we de bus inkwamen verscheen een lach op ons gezicht. Dit waren uberroyalclass stoelen, je kon haast horizontaal, geweldig! De busreis was dan ook geen straf. Het hotel in Curitiba echter wel, wat een gribus zeg, vies, oud, kapot, wat een ellende. Ik heb een badhanddoek in mijn bed gelegd want ik wilde niet op het laken slapen maar ja, wat moet je? Ik zeg welkom in Brazilie, het hoort erbij. De dag erna hebben we een treinreis van 3 uur door de bergen naar Morrettes gemaakt. Een schattig plaatsje waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan, erg leuk. Supergoed gegeten, ook weer een streekgerecht, het heerlijkste draadjesvlees wat ik ooit heb gegeten (sorry mam!) met maniokmeel, banaan en rijst, echt goddelijk! Ik kon niet meer lopen zoveel had ik gegeten, en dat voor ca. 7,50 euro. Geweldig!
Daarna met de bus terug naar Curitiba, weer naar dat kuthotel. Ik voelde me al niet lekker en toen ik eenmaal terug was in het hotel voelde ik me nog rotter. Vroeg gaan slapen en de volgende dag de bus naar Sao Paulo. Dit was een ritje van 6 uur maar dwars door de bergen met een kamikazechauffeur, wat een debiel zeg, keihard reed ie, over vrij slechte wegen. Maar... we hebben het gered. Toen een auto huren, dat had wat voeten in de aarde. De GPS die wij hadden gehuurd om op het strand van het huwelijk te komen bleek alleen van Sao Paulo te zijn, en ja, daar heb je niet zoveel aan he? Na 3 uur op het verhuurkantoortje konden we om half 5 (!!) eindelijk vertrekken richting Camburi (we waren om 1 uur met de bus in Sao Paulo aangekomen he..., lang leve de manhana manhana cultuur)De rit naar Chales Naturaleza Real ging redelijk, alleen het laatste stuk was minder maar goed, toen we aankmamen konden we vrijwel gelijk aanschuiven bij het eten dus dat was lekker. De huisjes waren leuk en de gasten ook, zo bleek na de onvermijdelijke caipirinha's.
De dag erna, woensdag 27 februari was de dag van de bruiloft. Ik heb nog nooit een bruidje zo relaxt gezien zeg. 's morgens eerst nog even met een groepje naar het strand (wij blij, hadden haast alleen nog maar regen gehad) en om 2 uur richting het plekje waar het huwelijk symbolisch voltrokken zou worden. En dit was ook weer op het strand, de zon scheen stralend toen de bruid en bruidegom het strand op kwamen lopen op... natuurlijk... slippers!! De gasten hadden inmiddels allemaal een grote cocosnoot gekregen om uit te drinken. Hoe romantisch! Na het huwelijk een grote bbq met veel caipirinha bij de chales, dansen en eten tot diep in de nacht, Brazilian style!
Donderdag gingen de eerste gasten weg, wij zijn nog naar het strand gegaan, ook weer een lekker dagje gehad, 's avonds de rest van het vlees opgebbq-d en de caipirinha's ook maar gelijk soldaat gemaakt.
Vrijdag de 29e was het bewolkt. Katia en Ivo hadden aangeboden om met onze auto terug naar Sao Paulo te rijden, zij moesten toch die kant op en wij moesten 3 kwartier vanaf Camburi naar onze volgende bestemming, het paradijselijke eiland Ilha Bela (mooi eiland is de vertaling). Dat was dus mooi opgelost en scheelde ons een hele dag reizen, eigenlijk precies heen en terug langs de plek waar het huwelijk was, een beetje zonde dus. Vrijdag hebben we een beetje stadjes bekeken en geshopt en 's avonds lekker pizza gegeten in Camburi.
Vandaag eerst lekker ontbeten in Camburi, altijd goed het ontbijt bij die Brazilianen, jezus wat weten die gasten wat lekker eten is!! Daarna naar Ilha Bela gereden, met het pontje overgestoken en genoten van het prachtige eiland. Katia en Ivo zijn terug gereden naar Sao Paulo en wij zijn lekker hier gebleven. We logeren in een prachtig hotel, echt superdeluxe met alleen een klein weggetje wat ons scheidt van het strand, je kan het slechter treffen nietwaar? Helaas begon het aan het einde van de middag keihard te gieten dus hebben we ons maar op de Caipirinha's gestort, ook fijn!
Nou het is weer een heel verhaal geworden, ik ga Nick eens zoeken om een hapje te eten.
tot over 2 weken!!
XXX
Het is zo druk allemaal dat ik weinig tijd heb om veel achter internet te zitten maar Nick ondergaat nu even een heerlijke massage dus ik heb even tijd om de blog bij te werken.
Oke, we waren gebleven bij Foz do Iguacu, waar we 's nachts om 2 uur aankwamen. Beetje simpel hotel maar goed, we hadden veel te doen dus weinig tijd om ons daar druk over te maken. /de volgende ochtend werden we om half 9 weer opgehaald voor de excursie naar de watervallen. Een snelle rekenaar rekent dan even uit dat we met een beetje mazzel zo'n 5 uur kunnen slapen... Na snel een broodje in onze holle kies gepropt te hebben (Nick heeft 5 holle kiezen) reden we met een "Engelssprekende" gids naar Argentinie want de watervallen zijn van die kant veel mooier en groter. De Engelssprekende gids bleek niet verder te komen dan yes en no en verder vooral veel schaapachtig ja-geknik.... gelukkig spreken wij inmiddels een paar woordjes Portugees, Spaans en hebben we een woordenboek dus we kwamen er wel uit. Eenmaal bij de watervallen hadden we eerst een tour met een soort open vrachtwagen door het woud, het was waanzinnig mooi. Daarna met een mannetje of 20 in soort megaspeedboot. We hadden al te horen gekregen dat we nat zouden worden maar we wisten niet dat de boot ongeveer onder de waterval zou varen. Jawel, we waren tot onze naad toe doorweekt. Gelukkig was het die dag lekker weer en hadden we onze zwemkleding aan want we moesten nog een hele dag in dat prachtige natuurpark doorbrengen. De watervallen liggen in een reservaat waar hele mooie vlinders leven, vogels, schildpadden, slangen, echt van alles. Heel bijzonder om te zien. Tegen het einde van de middag nog langs het drielandenpunt (Brazilie, Argentinie, Paraguay) en daarna terug naar het hotel, ff lekker douchen en een hapje eten. De dag erna weer vroeg op om naar de Itaipu dam te gaan. Een gigantische waterkrachtcentrale op de grens van Brazilie en Paraguay. Met een bus werden we daar in een uur doorheen geracet en ruim op tijd stonden we op het busstation voor onze rit naar Curitiba. Deze zou zo'n 12 uur duren. Dat was ff slikken maar toen we de bus inkwamen verscheen een lach op ons gezicht. Dit waren uberroyalclass stoelen, je kon haast horizontaal, geweldig! De busreis was dan ook geen straf. Het hotel in Curitiba echter wel, wat een gribus zeg, vies, oud, kapot, wat een ellende. Ik heb een badhanddoek in mijn bed gelegd want ik wilde niet op het laken slapen maar ja, wat moet je? Ik zeg welkom in Brazilie, het hoort erbij. De dag erna hebben we een treinreis van 3 uur door de bergen naar Morrettes gemaakt. Een schattig plaatsje waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan, erg leuk. Supergoed gegeten, ook weer een streekgerecht, het heerlijkste draadjesvlees wat ik ooit heb gegeten (sorry mam!) met maniokmeel, banaan en rijst, echt goddelijk! Ik kon niet meer lopen zoveel had ik gegeten, en dat voor ca. 7,50 euro. Geweldig!
Daarna met de bus terug naar Curitiba, weer naar dat kuthotel. Ik voelde me al niet lekker en toen ik eenmaal terug was in het hotel voelde ik me nog rotter. Vroeg gaan slapen en de volgende dag de bus naar Sao Paulo. Dit was een ritje van 6 uur maar dwars door de bergen met een kamikazechauffeur, wat een debiel zeg, keihard reed ie, over vrij slechte wegen. Maar... we hebben het gered. Toen een auto huren, dat had wat voeten in de aarde. De GPS die wij hadden gehuurd om op het strand van het huwelijk te komen bleek alleen van Sao Paulo te zijn, en ja, daar heb je niet zoveel aan he? Na 3 uur op het verhuurkantoortje konden we om half 5 (!!) eindelijk vertrekken richting Camburi (we waren om 1 uur met de bus in Sao Paulo aangekomen he..., lang leve de manhana manhana cultuur)De rit naar Chales Naturaleza Real ging redelijk, alleen het laatste stuk was minder maar goed, toen we aankmamen konden we vrijwel gelijk aanschuiven bij het eten dus dat was lekker. De huisjes waren leuk en de gasten ook, zo bleek na de onvermijdelijke caipirinha's.
De dag erna, woensdag 27 februari was de dag van de bruiloft. Ik heb nog nooit een bruidje zo relaxt gezien zeg. 's morgens eerst nog even met een groepje naar het strand (wij blij, hadden haast alleen nog maar regen gehad) en om 2 uur richting het plekje waar het huwelijk symbolisch voltrokken zou worden. En dit was ook weer op het strand, de zon scheen stralend toen de bruid en bruidegom het strand op kwamen lopen op... natuurlijk... slippers!! De gasten hadden inmiddels allemaal een grote cocosnoot gekregen om uit te drinken. Hoe romantisch! Na het huwelijk een grote bbq met veel caipirinha bij de chales, dansen en eten tot diep in de nacht, Brazilian style!
Donderdag gingen de eerste gasten weg, wij zijn nog naar het strand gegaan, ook weer een lekker dagje gehad, 's avonds de rest van het vlees opgebbq-d en de caipirinha's ook maar gelijk soldaat gemaakt.
Vrijdag de 29e was het bewolkt. Katia en Ivo hadden aangeboden om met onze auto terug naar Sao Paulo te rijden, zij moesten toch die kant op en wij moesten 3 kwartier vanaf Camburi naar onze volgende bestemming, het paradijselijke eiland Ilha Bela (mooi eiland is de vertaling). Dat was dus mooi opgelost en scheelde ons een hele dag reizen, eigenlijk precies heen en terug langs de plek waar het huwelijk was, een beetje zonde dus. Vrijdag hebben we een beetje stadjes bekeken en geshopt en 's avonds lekker pizza gegeten in Camburi.
Vandaag eerst lekker ontbeten in Camburi, altijd goed het ontbijt bij die Brazilianen, jezus wat weten die gasten wat lekker eten is!! Daarna naar Ilha Bela gereden, met het pontje overgestoken en genoten van het prachtige eiland. Katia en Ivo zijn terug gereden naar Sao Paulo en wij zijn lekker hier gebleven. We logeren in een prachtig hotel, echt superdeluxe met alleen een klein weggetje wat ons scheidt van het strand, je kan het slechter treffen nietwaar? Helaas begon het aan het einde van de middag keihard te gieten dus hebben we ons maar op de Caipirinha's gestort, ook fijn!
Nou het is weer een heel verhaal geworden, ik ga Nick eens zoeken om een hapje te eten.
tot over 2 weken!!
XXX
posted by Suza-Q @ 11:32 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home