Logee Levi
Afgelopen vrijdag kwam Levi bij ons logeren. Levi is het ontzettend lieve, schattige hondje van Kelly. Even papa en mama spelen voor een nachtje. Wij dachten dat hondje wel even bezig te houden..... Nou het hondje heeft ONS dus even bezig gehouden! Omdat ze in een vreemd huis was en ze moest die avond even alleen blijven, (vonden we zielig maar we moesten uit eten voor mijn vaders verjaardag) hadden we een zacht kleedje op de bank gelegd zodat mevrouw daar lekker op kon liggen, hoefde ze niet in haar door mama meegebrachte zachte uitnodigende mandje te liggen.
Wat was ze blij toen we 's avonds thuis kwamen! We hebben een grote avondwandeling gemaakt, met haar gerse halsband MET knipperende lichtjes zodat we haar niet kwijt konden raken. We hadden haar beneden gelaten toen wij naar bed gingen, met de deur dicht. Kon ze in haar mandje, op de bank (of de andere bank, of de stoel), genoeg ruimte dus.
Nou is Levi een (heeeel klein) beetje verwend en wil dus het liefst eigenlijk gewoon bij je in bed. Madam heeft tot half 4 (ja half 4 en dat is half 4 'S NACHTS!)zitten piepen en krabben aan de deur. Lief vragen of ze het niet meer wilde doen hielp niet. Ook iets minder lief vragen of ze het niet meer wilde doen hielp niet. Uiteindelijk heb ik haar mand op de slaapkamer gezet in de hoop dat madam dan stil was. Nee hoor, mevrouw ging piepen (zo'n heeeel zielig 'heb meelij'-piepje) want ze moest en ze zou bij ons in bed. Dat ging niet gebeuren, dat lijkt me duidelijk. Nick lag echt mijlenver in dromenland (die heb ik natuurlijk wel even wakker gemaakt zeg, hij is net zo goed oppas!) maar die heeft verder weinig gemerkt van het nachtelijk rumoer. Van half 4 tot half 8 heeft Levikind me even laten slapen, toen begon ze weer te piepen. En dan kijk je dus met je slaperige hoofd over de rand van je bed en dan zie je een wit snuitje, 2 grote witte oren recht omhoog en 2 zwarte vragende oogjes... "plasje doen"?? Aaaah plieieies... En daar liep ik dus, om 5 over half 8 op zaterdagochtend, met een veel te blij hondje, door Sveapark. Gelukkig had ik medestanders. Nog meer zielepoten met verwende hondjes aan de uitlaat op dit onchristelijke tijdstip. Levi was echter heel blij, zo blij dat ze me in mijn kuit heeft gebeten... spelen noemen ze dat. Met een spijkerbroek geeft dat niet, met een dun joggingsbroekje wel. 2 kleine blauwe plekjes sieren mijn kuit en demonstreren haar enthousiasme. Ben daarna natuurlijk weer terug in mijn warme bedje gekropen. En Levi in haar mandje, zonder protest dit keer. Ze had tenslotte gekregen wat ze wilde. Nick moest er om 9 uur uit voor de tuinmeneer. Kleine Levi is lekker mee de tuin in gegaan en heeft daar midden op onze (nu nog) zandvlakte een keurige drol gedraait, het kleine secreet! Om 12 uur kwam ik uit bed en om half 1 zat little miss thing weer te piepen bij de deur. Ik dacht dat ze weer moest plassen (aaaah wat zielig, kijk nou, ze zit weer te piepen... zou ze nou al weer moeten? Twijfel twijfel... nou toch maar weer een rondje doen dan... ) en ben dus, zoals het een goed moeder betaamd, weer met haar gaan wandelen. Wat blijkt.... Onze Levi verdiend een dikke Oscarnominatie! Ze hoeft helemaal niet zo vaak te plassen!! OOOOOOOOOH! Gewoon aandacht trekken! En ik trap daar natuurlijk met beide beentjes vol in!
Maar goed, ik ben dus even genezen van mijn hondenwens (en de kinderwens ook for that matter).
Voordeel is dat nu wel getraind zijn voor een volgende logeerpartij!
Wat was ze blij toen we 's avonds thuis kwamen! We hebben een grote avondwandeling gemaakt, met haar gerse halsband MET knipperende lichtjes zodat we haar niet kwijt konden raken. We hadden haar beneden gelaten toen wij naar bed gingen, met de deur dicht. Kon ze in haar mandje, op de bank (of de andere bank, of de stoel), genoeg ruimte dus.
Nou is Levi een (heeeel klein) beetje verwend en wil dus het liefst eigenlijk gewoon bij je in bed. Madam heeft tot half 4 (ja half 4 en dat is half 4 'S NACHTS!)zitten piepen en krabben aan de deur. Lief vragen of ze het niet meer wilde doen hielp niet. Ook iets minder lief vragen of ze het niet meer wilde doen hielp niet. Uiteindelijk heb ik haar mand op de slaapkamer gezet in de hoop dat madam dan stil was. Nee hoor, mevrouw ging piepen (zo'n heeeel zielig 'heb meelij'-piepje) want ze moest en ze zou bij ons in bed. Dat ging niet gebeuren, dat lijkt me duidelijk. Nick lag echt mijlenver in dromenland (die heb ik natuurlijk wel even wakker gemaakt zeg, hij is net zo goed oppas!) maar die heeft verder weinig gemerkt van het nachtelijk rumoer. Van half 4 tot half 8 heeft Levikind me even laten slapen, toen begon ze weer te piepen. En dan kijk je dus met je slaperige hoofd over de rand van je bed en dan zie je een wit snuitje, 2 grote witte oren recht omhoog en 2 zwarte vragende oogjes... "plasje doen"?? Aaaah plieieies... En daar liep ik dus, om 5 over half 8 op zaterdagochtend, met een veel te blij hondje, door Sveapark. Gelukkig had ik medestanders. Nog meer zielepoten met verwende hondjes aan de uitlaat op dit onchristelijke tijdstip. Levi was echter heel blij, zo blij dat ze me in mijn kuit heeft gebeten... spelen noemen ze dat. Met een spijkerbroek geeft dat niet, met een dun joggingsbroekje wel. 2 kleine blauwe plekjes sieren mijn kuit en demonstreren haar enthousiasme. Ben daarna natuurlijk weer terug in mijn warme bedje gekropen. En Levi in haar mandje, zonder protest dit keer. Ze had tenslotte gekregen wat ze wilde. Nick moest er om 9 uur uit voor de tuinmeneer. Kleine Levi is lekker mee de tuin in gegaan en heeft daar midden op onze (nu nog) zandvlakte een keurige drol gedraait, het kleine secreet! Om 12 uur kwam ik uit bed en om half 1 zat little miss thing weer te piepen bij de deur. Ik dacht dat ze weer moest plassen (aaaah wat zielig, kijk nou, ze zit weer te piepen... zou ze nou al weer moeten? Twijfel twijfel... nou toch maar weer een rondje doen dan... ) en ben dus, zoals het een goed moeder betaamd, weer met haar gaan wandelen. Wat blijkt.... Onze Levi verdiend een dikke Oscarnominatie! Ze hoeft helemaal niet zo vaak te plassen!! OOOOOOOOOH! Gewoon aandacht trekken! En ik trap daar natuurlijk met beide beentjes vol in!
Maar goed, ik ben dus even genezen van mijn hondenwens (en de kinderwens ook for that matter).
Voordeel is dat nu wel getraind zijn voor een volgende logeerpartij!


1 Comments:
At 11:10 PM,
Anonymous said…
Oh maar een baby hoef je niet uit te laten hoor, die plast gewoon in d'r luier! ;)
(maar kan je ook met van die plieeeeeeees-mag-ik-uit-bed oogjes aan kijken, dat dan weer wel)
xx
Kirs
Post a Comment
<< Home