Ik word niet snel boos, je kan bij mij ver gaan maar als ik het idee heb dat je me naait, dan word ik zoooo boos. Dan komt stoom uit mijn oren en wil ik je helemaal de tyfus schelden. Zo ook vanmorgen. Een iro-kandidaat heeft normaal een termijn van 6 weken om een plan op te stellen. Mevrouw komt langs en heeft nog maar 2 weken over voordat ze het plan in moet leveren. Ik regel ALLES voor haar, binnen een week. Daar heb ik ff voor moeten bikkelen. Heb 2 gesprekken van in totaal 3 uur met haar gevoerd (en dat is lang in onze branche) en binnen een week haar hele plan, incl. kosten e.d. opgesteld. Ik bel haar net om iets te vragen voor het gesprek vrijdag. Mevrouw zegt dat ze mij ook al had willen bellen, morgenmiddag, omdat ze het laatste gesprek niet zo prettig vond. Ik had haar het idee gegeven dat ik werk voor haar zou zoeken onder haar niveau. Ze wil alleen op academisch niveau functioneren maar moet wettelijk alle arbeid accepteren. Ik ga haar echt niet op lbo-niveau plaatsen maar wil wel het commitment dat ze werk iets onder haar niveau zal gaan doen als aan het EINDE VAN HET TRAJECT blijkt, dat we samen geen werk voor haar gevonden hebben. Ook wil mevrouw € 1200,= netto obv 20 uur verdienen, voor minder doet ze het niet. Nou dat wil ik ook wel! Toen ik zei dat die banen niet voor het opscheppen liggen keek ze me aan alsof ze water zag branden.
En nu hoor ik dus net dat ze twijfelt terwijl ze mondeling een toezegging heeft gedaan op basis waarvan ik voor haar aan de slag ben gegaan. WAT EEN KUTWIJF!
Ik mag haar weigeren, ben in staat om nu te bellen dat ik er vanaf zie maar ja… het is wel weer lekker verdienen. Is het me straks al die strijd waard, want ze gaat zeiken en draaien en deze basis is niet echt prettig om mee van start te gaan natuurlijk… ik ga er nog even over nadenken…