Brazilie, part 1
Na een vermoeiende reis van dik 12 uur waren we blij dat we in Sao \paulo aankwamen. We zouden worden opgehaald door een Nederlands sprekende (Fijn!!) reisleider die ons naar ons hotel zou brengen. Al wie daar was, geen reisleider... Toch wel wat nerveus (ik, Nick niet natuurlijk) gingen we bellen. En dat lukte niet... Na dik 2 uur bedacht dat we misschien eentelefoon kaart moesten kopen en via een cel bellen. En dat ging goed. De reisleider had ons pas morgen verwacht...foutje! doodmoe kwamen we in het hotel in Sao Paulo aan en we zijn gelijk in slaap gevallen. De volgende morgen heerlijk ontbeten en daarna Sao Paulo verkend. Een heel grote stad, wij zaten in een goede zakenwijk dus het was niet echt gevaarlijk gelukkig. Mooie dingen gezien (foto~s volgen maar het internet etc. is hier nog niet zo up to date, ik zit nu op het vliegveld van Campo Grande en ik kan hier niet printen :)) de dag erna van Sao Paulo naar Campo Grande, daar een auto gehuurd en naar Bonito gereden, een voorstadje van de Pantanal (Pantanal is een gigantisch natuurgebied) Omdat we ~s morgens door de ontzettende file de vlucht in Sao Pualo gemist hadden, kwamen we daar in het donker aan, gelukkig heeft onze nl sprekend gids de tickets om geboekt en ook de kosten betaald, hij was te laat namelijk.
In bonito in een simpele Pousade gelogeerd maar ontettend mooie excursies gedaan. 2uur lang met een snorkel en een wetsuit aan een rivier afdrijven die dwars door regenwoud heen gaat is een once in a lifetime experiende. Dat je daarvoor een onverharde weg van 10 km lang met blubber moet trotseren (in een Renault Clio die op alcohol rijdt) is meer dan de moeite waard! Daarna naar Buraco do Araras, een gigantische krater waar 100-en paartjes grote rode papegaaien leven, zij slapen in de krater. Ook weer zo ongelooflijk mooi om die beesten in hun eigen leefomgeving te zien. Kippenvel!
De dag erna met de auto 150 km over vrijwel alleen maar onverharde weg naar Miranda, midden in de Pantanal. Dat was iets minder want het had flink geregend. Na een keer flink verkeerd gereden te zijn (zoñ 50km) dan eindelijk de juiste weg gevonden. Wat een drama, 27 km het oerwoud in en geen idee hebben waar je terecht gaat komen. Ook deze reis was het weer mer dan waard, een prachtig koloniaal huis wachtte ons op met zulke lieve mensen, we voelden ons gelijk thuis. Deze Fazenda is tevens een krokodillenkwekerij dus we hebben kleine krokodillen gezien, overdag, en ~s avonds naar een reservaat waar hele grote krokodillen leven, best eng in het pikkedonker met al die vreemde geluiden. De volgende ochtend nog een keer naar die plek geweest maar dan om te voeren, Nick heeft ze op een meter afstand gevoerd, zonder hek, de adrenaline was sky high, ik heb me vrijwillig opgegeven voor de foto~´s en de film :)
3 keer per dag werd ons een heerlijke maaltijd voorgeschoteld met altijd krokodillenvlees en dat is lekker! Çijkt een beetje op kip maar dan nog zachter!
Vandaag hebben we weer een reisdag dus 250 km met de auto (dit keer over asfalt) naar het vliegveld voor 2 vluchten om uiteindelijk in foz do Iguacu uit te komen, bij de watervallen. Ik ga er een eind aan breien, hier gaat alles bem, hoop bij jullie ook!
Dikke kus, Nick en Suus
In bonito in een simpele Pousade gelogeerd maar ontettend mooie excursies gedaan. 2uur lang met een snorkel en een wetsuit aan een rivier afdrijven die dwars door regenwoud heen gaat is een once in a lifetime experiende. Dat je daarvoor een onverharde weg van 10 km lang met blubber moet trotseren (in een Renault Clio die op alcohol rijdt) is meer dan de moeite waard! Daarna naar Buraco do Araras, een gigantische krater waar 100-en paartjes grote rode papegaaien leven, zij slapen in de krater. Ook weer zo ongelooflijk mooi om die beesten in hun eigen leefomgeving te zien. Kippenvel!
De dag erna met de auto 150 km over vrijwel alleen maar onverharde weg naar Miranda, midden in de Pantanal. Dat was iets minder want het had flink geregend. Na een keer flink verkeerd gereden te zijn (zoñ 50km) dan eindelijk de juiste weg gevonden. Wat een drama, 27 km het oerwoud in en geen idee hebben waar je terecht gaat komen. Ook deze reis was het weer mer dan waard, een prachtig koloniaal huis wachtte ons op met zulke lieve mensen, we voelden ons gelijk thuis. Deze Fazenda is tevens een krokodillenkwekerij dus we hebben kleine krokodillen gezien, overdag, en ~s avonds naar een reservaat waar hele grote krokodillen leven, best eng in het pikkedonker met al die vreemde geluiden. De volgende ochtend nog een keer naar die plek geweest maar dan om te voeren, Nick heeft ze op een meter afstand gevoerd, zonder hek, de adrenaline was sky high, ik heb me vrijwillig opgegeven voor de foto~´s en de film :)
3 keer per dag werd ons een heerlijke maaltijd voorgeschoteld met altijd krokodillenvlees en dat is lekker! Çijkt een beetje op kip maar dan nog zachter!
Vandaag hebben we weer een reisdag dus 250 km met de auto (dit keer over asfalt) naar het vliegveld voor 2 vluchten om uiteindelijk in foz do Iguacu uit te komen, bij de watervallen. Ik ga er een eind aan breien, hier gaat alles bem, hoop bij jullie ook!
Dikke kus, Nick en Suus





