Nicky doesn’t share food!!

Word ik nou gek of mag ik af en toe best even klagen met een vuilnisbak als ega. Begrijp me goed, ik kan geen beter vriendje wensen als Nick….hij is lief, begrijpend, behulpzaam, hij poetst, kookt en masseert…. totdat het op eten aankomt. Dan moet ik vechten om mijn portie veilig te stellen. En das wel eens lastig.
Zo ook afgelopen zondag bij de Ikea. Je kan daar voor een hele euro (ja echt €1 !!) een heerlijk ontbijtje scoren, inclusief cappuccino die je voor dat geld ook nog eens onbeperkt bij mag vullen. Wat een feest! Zo’n ontbijt bestaat uit 3 broodjes, een plakje ham, plakje kaas, een kuipje jam, een eitje en een kuipje boter. Goed te doen. Door een misverstand hadden wij samen maar 1 bord en terwijl ik gezellig met mijn schoonmoeder aan het kletsen ben zie ik ineens mijn plakje kaas op een broodje richting de hapgrage mond van mijn Kliko schuiven. STOP! Maar het was al te laat. Een grote hap had mijn flinke plak jong belegen gereduceerd tot nog een half plakje kaas, met een mooi rijtje tanden erin. Gelukkig nog wel ruim voldoende om mijn broodje mee te vullen. Maar wat schetst mijn verbazing? Ook mijn jammetje is reeds ten prooi gevallen van de onmogelijke vraatzucht van mijn lief. Wat is dat toch? Kan je niet tellen? 3 broodjes voor Nick, en 3 voor Suus. 1 plakje kaas, een plakje ham EN DUS OOK 1 JAMMETJE per persoon. Het kind kijkt me dan aan alsof ik gek ben want het is tenslotte logisch dat hij in moordend tempo alles op eet wat er op “zijn” bord ligt.
Gelukkig kon ik nog een refill cappucino halen.

Het huis dat nu echt een huis gaat worden....

De bouw van ons nieuwe huisje maakt vorderingen. Grote vorderingen. Waren we vorige week al verbaasd dat het dak en de duiventil erop zaten (de dakpannen nog niet), gisteren waren we blij verrast dat het hout al tot bovenaan zit en de deuren er in. Onze deur stond heel toevallig open en dus zijn we naar binnen geslopen. Binnen keken we onze ogen uit! De trap was geplaatst! Wij gelijk naar boven natuurlijk om onze bad-, en slaapkamers te bewonderen. Hoe klein het beneden leek, zo groot lijkt het boven. En zie daar... NOG een trap. De trap naar de zolder. Dit gaat erop lijken zeg. Het mooie velux-dakraam is geplaatst, met glas, en de duiventil ziet er van binnen net zo mooi uit als van buiten. Prachtig!! We krijgen nu een goed beeld van hoe groot alles een beetje gaat worden en wat ons uitzicht zal zijn. GEWELDIG!
28 februari hebben we de eerste kopers-kijkdag waar we hopelijk onze buren zullen gaan ontmoeten. We kunnen niet wachten!!

Hehe, eindelijk gaat het zonnetje daar schijnen....

Jo heeft een huisje!! Ik ben zo blij voor haar.

Van harte wijffie, als er iemand zo'n mooie kans verdient ben jij het wel. De zon gaat voor jou ook weer schijnen!!

Veel plezier met alle leuke dingetjes uitkiezen en bestellen en... GENIET!!
De kluskleren liggen al klaar hoor.

Kadootje uit Aruba

Vandaag bij de post een envelopje uit Aruba, van vriendinnetje Suus die daar een jaartje woont. Ik weet hoe mooi ze het daar heeft want ik heb het zelf mee mogen maken maar toch mis ik haar wel.
Omdat ik bijna jarig ben had ze een kaartje gestuurd met een kadootje erin. Wat kan dat nou zijn in een mooi klein papiertje in een envelopje helemaal met het vliegtuig? Nou naast een lief kaartje zat er een paar hele mooie lange oorbellen in. Wat een snoepjes!!
Thanx Susie!!
XXX

Brrrrr

Toch wel de ultieme pech, op 1 van de koudste dagen van het jaar zonder verwarming zitten. Nou deze mazzel had ik vandaag.
De mannen van Eneco kwamen een "Stadsverwarmingsmeter" plaatsen vandaag waardoor sowieso van half 9 tot 5 geen verwarming en warm water beschikbaar was. Nick was thuis dus die heeft overdag in de kou gezeten en de mannen ontvangen.
Zelf kwam ik rond kwart voor 7 na een drukke dag thuis waar ik het wel erg koud vond. Omdat wij een verwarmingssysteem uit het jaar 0 hebben, zet Nick hem altijd uit als hij naar zijn werk gaat en ik, als ik thuiskom, zet hem weer aan tot we naar bed gaan. Alleen vandaag deed hij het niet. Helemaal niks, ijskoud bleef het kacheltje. Toch maar even Eneco bellen dan. Binnen 2 uur zouden ze iemand langssturen. 2 uur? Ja 2 uur. Ik kreeg het nog kouder bij het idee. De beste man kwam na anderhalf uur en vroeg direct waarom mijn telefoon niet aan stond. Voor zover ik wist stond die wel gewoon aan en dat zei ik ook tegen de Enecomeneer waarbij ik mijn telefoon pakte en openklapte en die bleek... juist! Uitgevallen te zijn! @#$%^&*^%$#@!!!!
Gelukkig was het euvel vrij snel te verhelpen (een dolgedraaide knop op 1 van de leidingen) en kan ik inmiddels weer van een warm huisje genieten.