Project for the blind

Eens in de zoveel tijd komt er iets langs je pad dat je 'pakt'. Volledig. Vandaag is dat de blinde Sabriye Tenberken, uit Duitsland. Zij heeft in Tibet een project opgezet voor blinde kinderen. Zij zorgt voor onderwijs en dus een toekomst voor deze kinderen. Wat in de documentaire pijnlijk duidelijk werd was dat er in Tibet veel bijgeloof heerst richting blinde kinderen. In Tibet wordt blindheid of een handicap vaak gezien als een soort straf van de goden. Veel mensen geloven in reïncarnatie. Men denkt dan dat de blinde persoon in een voorgaande leven iets verkeerd gedaan heeft en hiervoor nu "gestraft" is met blindheid of een handicap. De kinderen worden dus verstoten en leven vaak op straat, kansloos, door hun handicap. Sabriye werkt hard aan voorlichting, om de mensen uit te leggen dat dit bijgeloof het helpen van blinden erg moeilijk maakt. De medewerkers van het project vertellen wat blindheid precies betekent, ze vertellen de mensen wat de oorzaken kunnen zijn, maar ook welke mogelijkheden er zijn om blindheid te voorkomen en hoe blinden geholpen kunnen worden. De blinde kinderen van Sabriye behoren nu tot de best opgeleide kinderen van de regio en spreken Engels. R-E-S-P-E-C-T voor deze vrouw met haar oneindige liefde en daadkracht!

Als ik mensen als Sabriye zie, die ondanks haar handicap zo ontzettend veel voor elkaar heeft gekregen, dan voel ik mijzelf altijd een beetje een slappeling. Waarom heb ik niet die guts om wereldverbeterende dingen te doen? Althans, ik heb denk ik wel de guts om het uiteindelijk te kunnen, maar de aanloop, en de opzet, het daadwerkelijk mijn gedachten en wensen omzetten in 'DOEN' das een ander verhaal. Ik vind mezelf altijd terug op de bank, zoveel willen, zulke mooie ideeen, en zo weinig ECHT doen.

Foto's des levens Suza

Druk drukker drukst!

Donderdag laatste dagje gewerkt. Druk. Daarna uit eten en naar de kroeg. Gezellig druk.
Vrijdag samen met Es naar Paleis Soestdijk en de paleistuinen. Koninklijk druk.
Zaterdagochtend naar de Hubo, nieuwe kleur tapijt voor de trap uitgezocht maar nog niet besteld want Hans is op vakantie. Moet kunnen druk. Daarna naar Sani-dump voor een mooi hangtoiletje, een badwand en misschien een badkamermeubel. Hangtoiletje is gevonden, ik mag mijn verwende billetjes straks op een Philip Starck III designtoilet laten rusten. Badwand en wandmeubel moeten even wachten. FAK wat is die zooi duur! Frustrerend druk. Nog 2 mooie sta-lampen gekocht, met kroonluchtertjes. Moeten nog wel 2 mooie kappen op. Daar heb ik de komende 3 dagen de tijd voor. Toekomst druk.
's avonds heerlijk sushi gegeten met Rob en Amely en daarna naar "The Prestige". Aardige film, komt een beetje langzaam op gang maar heeft een onverwacht en twisted einde. Na de film nog even een afzakkertje bij ons thuis. Erg laat druk.
Vandaag uitslapen. Tuurlijk om 10 uur klaarwakker, kon niet meer slapen. Ben eruit gegaan en heb lekker even zitten lezen. 's middags naar Suus, voor haar verjaardag. Die heeft een nieuw huisje, echt een superleuk huis! Moet nog wel heel veel aan gebeuren maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat goed komt. Plannen genoeg! Ff lekker met Suus en Vi capucinno en appeltaart gegeten in de stad en daarna lekker naar huis. Verder wassen.
Komende 3 dagen vrij. Had me voorgenomen dat het 3 rustige dagen zouden worden. Is al weer niet gelukt....
Dus druk drukker drukst en 1 maart bij mijn nieuwe werk beginnen...
Ik doe u drukke groeten!

Oooooooh aaaaaaah give it away now!

Pfffffff brrrrrr aaaaaaaaaaaaah!! Ik zit te stuiteren achter mijn laptoppie!
Eerst 2 weken geleden toen ik hoorde dat Pearl Jam in Nederland kwam. Kaartjes gefikst, ga met Carla en Jacqueline een feestje bouwen op 28 mei.
Enige dagen daarna hoorde ik van mijn Atie dat de Peppers ook ons lage landje aandoen. Wel 4 dagen eerder dan Pearl Jam. DAMN!
En nu?
Twijfel twijfel... gelukkig heb ik voor mijn verjaardag wat geld gekregen... en daar koop ik dus mooi het kaartje voor de Peppers voor!
Gisteren voor het eerst sinds lange tijd weer eens uitgebreid met Ruud zitten msn-en. Ruud is mijn muziekgoeroe en toen ik hem vertelde dat ik zaterdagochtend op de stoep ging liggen voor kaartjes voor de Peppers stuurde hij me een linkje, evenals Bruno. Een linkje waarmee ik een dag eerder (vandaag dus) al kaartjes kon fiksen. Ik zeg goed bezig!
En die kaartjes zijn dus nu, met dank aan mijn Aat, in de pocket!

Nijmegen, bereid je voor op some steaming hot kick ass music shit!

Baby Claire, welkom op deze wereld!

Vanaf het prille begin heb ik het mee mogen maken. De maandelijkse spanning van "word ik ongesteld of niet"? En toen de blijdschap van het in verwachting zijn! De eerste maanden misselijkheid, de eerste keer dat het bewoog, het groeien van de baby en de verandering van het het lichaam. Heel bijzonder om dat allemaal van zo dichtbij meegemaakt te mogen hebben. Eind januari was ze uitgerekend, mama Kirs. Maar de baby bleef mooi zitten waar ze zat! Zo'n 2 weken later was mama het wel erg zat aan het worden.. mijn verjaardag naderde met rasse schreden. Het zal toch niet?!
En ja hoor, in de nacht van 9 februari begonnen de weeen en vrijdagavond rond 9 uur kwam prinses Claire ter wereld!

Ik wens mama, papa en Claire alle geluk en liefde van de wereld! (en ik kom gauw kijken!!)

Een overdenking

Nog een paar uurtjes, dan wordt deze dame 31 jaar oud. 31. eenendertig. één en dertig. EEN EN FAKKING DERTIG JA!! Als je me vroeger had gevraagd hoe het leven eruit zou zien als je 31 bent dan had ik gezegd dat je dan oud bent. 31.... tering, DAS OUD MAN! Dan zit je thuis, met je kinderen en je man, vast wel een hond ofzo, dan ga je niet meer stappen, of gekke dingen doen om 7 uur 's morgens in de Witte de With. En dan had ik er heel vies bij gekeken en daarna een beetje minachtend gelachen. Ouwe lui pfffff!
En daar zit ik dan, achter mijn laptop, de laatste uren van mijn 30e nutteloos te vertypen. Zou ik deze uren niet heel hard moeten vieren? Vieren dat ik nog niet ZO oud ben? Neh, je bent zou oud als je je voelt zegt het cliche, maar ik denk dat het waar is. Althans, ik denk stiekem dat je met je 31e nog helemaal niet oud bent en dat je je nog best mag misdragen. Dat is namelijk nog veeeel te leuk! En dat je gewoon heel hard moet lachen om die grijze haren en die lijntjes die onder je ogen verschijnen. Dat is namelijk charmant!
Nee, ik zie mijn 31e levensjaar (32e levensjaar officieel zelfs!) blij tegemoet, laat maar komen!

Kwestie van timing....

Soms denk je alles lekker voor elkaar te hebben, alles loopt gesmeerd op je werk, je hebt lekker wat daagjes vrij gepland want je had nog maar 83 uur staan, je afspraakjes staan genoteerd, nieuwe collega komt snel...Nog maar 3 korte weekjes werken. Ja, je hebt het goed geregeld.
Totdat je op maandagochtend een telefoontje krijgt van je collega, dat hij door zijn rug is gegaan en dat dat de laatste keer wel 3 weken duurde.

Woops... allereest natuurlijk helemaal kut voor onze Faab, die ligt met pijn in zijn rug in bed en kan geen kant uit. Helaas gaat morgen onze stagiaire voor 2 weken naar Curacao (zij wel!) en is onze manager een aantal dagen wegens priveperikelen uit de lucht. Okeeeeee... goed getimed allemaal!

Maar goed, we blijven ademen, doen wat we kunnen en het komt echt, allemaal wel op z'n pootjes terecht. En zo niet... dan worden het 3 lange, laatste weken.

Pi- Pa- PUMA!

Nick heeft een nieuwe auto! Eindelijk! Hij is zo trots als een Pauw ehm Puma! Het is een flitstend zwart sportief monstertje dat luistert naar de naam Puma, uit de fabriek van meneer Ford. Echt een cute bakkie, schattig rond kontje, stoere oogjes in heel gers zwart met dikke wielen en mooie velgen. Past precies bij Nick!

(en ik ben stiekem zooo blij dat hij die Twingo niet heeft genomen :D)

Kaasfondue, kaasfondue!

Gisteravond bij een klant van Nick gegeten. Best een beetje eng stiekem want ik kende alleen 'haar' van de sportschool (2x gezien) maar haar vriend eigenlijk totaal niet. Je maakt altijd een voorstelling van hoe iemand zal zijn en dat klopte dit keer weer totaal niet natuurlijk! Heel gezellig stel is het, gelukkig. 'Hij' had wel zo'n geweldig tshirt aan, dus het ijs was snel gebroken. En ze hadden kaasfondue als diner. Nu is het echt 100 jaar geleden dat ik dat voor het laatst heb gegeten en ik was eigenlijk vergeten hoe lekker het was! Heel gezellig zitten kletsen en helaas moesten we veel te vroeg weg omdat Nick vandaag de hele dag naar Belgie moest. Leuk om weer nieuwe mensen te leren kennen.

Vanavond naar Club Vie, met een deel van de Aruba-bende. Ontzettend veel zin in! Leuk om te horen hoe het met die gasten gaat nu. In Vie zijn alvast een hoop bekende meisjes dus dat wordt een goed avondje swingen, Champagne drinken en dim sum eten.

Echt heeeeel veel zin in!!
XXXX

Ben jij altijd zo mobiel geweest?

Vroeg de manueel therapeut terwijl hij mijn hoofd in een hoek van 90 graden achterover draaide. Voelde me een beetje als the excorsist maar echt zeer deed het niet. Tussendoor vertelde hij ook nog even dat mijn rechter sleutelbeen uit het lood staat.... een beetje heel veel en dat daar waarschijnlijk de klachten aan mijn nek en schouder vandaan komen. Maar dat wist hij niet zeker. Na een paar flinke duw-akties (wat wel zeer deed) op datzelfde sleutelbeen kreeg ik een nieuwe afspraak voor a.s. maandag.
Ben benieuwd wat hij allemaal voor fratsen uit gaat halen.