Suza-Q

Diary of a busy little girl....

Friday, December 29, 2006

Zo tussen kerst en nieuwjaar....

zijn mijn gevoelens een beetje dubbel dit jaar. Veel vrije dagen maar toch ook enorm druk. Leuke dingen, kloterige verplichtingen, boodschappen doen, huis poetsen (wat overigens enooorm gezond blijkt te zijn zo heb ik onlangs vernomen), veel eten en toch ook zo hier en daar wel een beetje sporten.
Vandaag samen met Nickie de Sligro leeggetrokken. Was erg fijn, natuurlijk weer zeer veel zeer onnodige dingen in het wagentje gevonden maar het is dan ook maar 1x feest tralala.
De voorbereidingen voor de ultieme grande finale van 2006 zijn in volle gang. We hebben een gigantisch zeil gekocht, knijpertjes (was nog erg moeilijk, waarom hebben ze nergens van die megaknijperige professionele ijzeren knijpers??) en het zeilspan-plan is ontworpen. Iedereen is geinstrueerd over te maken hapjes, het aantal mee te brengen flessen alcohol boven de 8% en de gebrandde mp3-tjes. Wij hebben er onwijs veel zin in!
Morgen nog even mijn gouden prinsesseschoentjes scoren in Vlaardingen en then... BABY I'm ready to goooooo!

Friday, December 15, 2006

Oh Christmastree, Oh Christmastree



OOOOH YEAH!! Een nieuw huis betekent een nieuwe kerstboomgarderobe. Damn right! Alle bij elkaar gekregen zooi blijft dit jaar in d'n doosch, het is tijd voor nieuw!
En daar Shopaholica zoals jullie begrijpen enorm blij van.
Een Gothicboom zou het worden, oh ja, een donkerrood met zwart en zilveren boom, geen slingers, wel kruisen, bloedrode rozen, veren en glas... Mooi!



En afgelopen woensdagavond heb ik TE burgerlijk (shoot me!!) heel creabea een kerststukje in elkaar geworkshopt. Heerlijk in de kantine van een ech Weslans tuindersbedrijf, met 27 huisvrouwen, een beetje met takjes groen, denne-appels en kerstballen in de weer. En kneuterig doen is best fijn op z'n tijd.

Je hebt zo van die dagen...

Soms heb je wel eens het idee dat je leventje enigszins ingedut is. Je werkt kabbelt rustig voort, met de familie gaat het goed, vriendjes en vriendinnetjes houden zich rustig. Zo hier en daar ineens een uitbarstinkje, een leuk spannend en nieuw iets dat voorbij komt gevaren en in sommige gevallen helaas ook weer door moet stromen. Net op het moment dat je denkt... en NU is het echt TE saai, gebeurt er ineens zo heel veel dat je het weer niet bij kunt houden.
Zo dus ook gisteren. Dinsdag met Essie paaldansen. Weer vroeg ze me of ik niet eens bij haar nieuwe werkgever wilde komen praten. Die zijn op zoek naar nieuwe mensen en er is groeiperspectief binnen dat bedrijf... Toch maar even over nadenken dan.. Was 's morgens al om half 7 klaar wakker, ben eruit gegaan, heeeerlijk rustig aan gedoucht en om 8 uur op mijn werk. Das mooi, dan ga ik om half 5 naar huis, boodschappen doen en nog even langs de Intratuin om mijn wijnglazen-verzameling uit te breiden. Drukke dag gehad, afspraak buiten de deur gehad en ik wilde net af gaan ronden toen ik werd gebeld door een klant. Of ik nu direct naar hun kantoor wilde komen. 1 van de mensen die ik begeleid wordt verdacht van diefstal... KUT! Denk je dan... Er was een aanklacht tegen haar ingediend en haar werd geadviseerd om direct langs het politiebureau te gaan. Omdat ze slecht Nederlands spreekt ben ik met haar mee gegaan... Om 7 uur kwam ik totaal sufgeluld weer naar buiten. Geen tijd meer voor leuke dingen, snel naar huis, waar NOG een lijstje werk om me lag te wachten. Helemaal afgeserveerd ben ik mijn bedje in gedoken.. MET een afspraak voor een orienterend gesprek vandaag... om 9.30 uur... Zo heb je niks... zo heb je een superdag te pakken, heerlijk! Was ff nodig!

Thursday, December 14, 2006

The Scientist

Come up to meet you
Tell you I`m sorry
You don`t know how lovely you are
I had to find you
Tell you I need you
Tell you I`ll set you apart
Tell me your secrets
And ask me your questions
Oh let`s go back to the start
Running in circles
Coming in tails
Heads are a science apart

Nobody said it was easy
It`s such a shame for us to part
Nobody said it was easy
No one ever said it would be this hard
Oh take me back to the start

I was just guessing
At numbers and figures
Pulling the puzzles apart
Questions of science
Science and progress
Could not speak as loud as my heart
Tell me you love me
Come back and haunt me
Oh when I rush to the start
Running in circles
Chasing tails
Coming back as we are

Nobody said it was easy
Oh it`s such a shame for us to part
Nobody said it was easy
No one ever said it would be so hard
I`m going back to the start.

Sunday, December 03, 2006

Suzanne....

By Leonard Cohen

Suzanne neemt je mee
Naar een bank aan het water
Duizend schepen gaan voorbij
En toch wordt het maar niet later
En je weet dat ze een beetje gek is
Want daarom zit je naast haar
En ze geeft je perpermuntjes
Want ze geeft je graag iets tastbaars
En net als je haar moet zeggen
Ik kan jou geen liefde geven
Komt heel de stad tot leven
En hoor je meeuwen schreeuwen
Je hebt steeds van haar gehouden

En je wilt wel met haar meegaan
Samen naar de overkant
En je moet haar wel vertrouwen
Want zij houdt al jouw gedachten in haar hand

En Jezus was een visser
Die het water zo vertrouwde
Dat hij zomaar over zee liep
Omdat hij had leren houden
Van de golven en de branding
Waarin niemand kan verdrinken
Hij zei "als men blijft geloven
Kan de zwaarste steen niet zinken"
Maar de hemel ging pas open
Toen zijn lichaam was gebroken
En hoe hij heeft geleden
Dat weet alleen die visser aan het kruis

En je wilt wel met hem meegaan
Samen naar de overkant
En je moet hem wel vertrouwen
Want hij houdt al jouw gedachten in zijn hand

Suzanne neemt je mee
Naar een bank aan het water
Je onthoudt waar ze naar kijkt
Als herinnering voor later
En het zonlicht lijkt wel honing
Waaraan kind'ren zich tegoed doen
En het grasveld ligt bezaaid
Met wat de mensen zoal weg doen
In de goot liggen de helden
Met een glimlach op de lippen
En de meeuwen in de lucht
Lijken net verdwaalde stippen
Als Suzanne je lachend aankijkt

En je wilt wel met haar meegaan
Samen naar de overkant
En je moet haar wel vertrouwen
Want ze houdt al jouw gedachten in haar hand

Halfweg

‘k ben dertig jaar en dagelijks in de kroten:
‘k zwerf van café de Waal naar d’Oude Marckt.
Nóg dertig jaar, dan word ik aangeharkt,
En hopelijk van tijd tot tijd begoten.

Levi Weemoedt

Wanhoopt niet, Weemoedt is hier!

De eerste zondag van de maand betekent "winterwarmte", de literaire poeziemiddag van mijn zeer gewaardeerde vrind, de heer S. Groen.
Hedenmiddag met Vlaardings' dichter Levi Weemoedt.
Gisteravond nog had ik een discussie met Sander, over het feit dat ik vaak gedichten en poezie gewoonweg niet snap. Vage omschrijvingen in moeilijke woorden, altijd de vraag wat bedoeld de dichter er precies mee? Dat blijft gissen en ik wil graag duidelijkheid. Is dat het mooie aan dichterij? Ik hou daar niet van. Net als films met een open einde, zodat je je eigen fantasie de vrije loop kan laten. Nee, ik wil bediend worden, voorgekauwd, van haver tot gort uitgelegd krijgen wat er bedoeld wordt. Ja, daar hou ik van.
Waarop Sander zei; dan zul je morgen aangenaam verrast worden door Levi Weemoedt, een Vlaardingse dichter.
En zo geschiedde.
Weemoedt kort omschreven:
Weemoedt is de meester van de korte typering en weet met een paar ironische zinnen het leed van alledag en de totale nietszeggendheid van het menselijk bestaan naar voren te brengen.
Duidelijkheid dus.
En ik heb een interessante middag gehad!

Saturday, December 02, 2006

Casino Royal

Vol verwachting naar de nieuwe James Bond. Daniel Craig maakte op mij in eerste instantie niet de indruk van een "echte" Bond. Kan niet goed omschrijven waarom niet maar een blonde Bond met blauwe ogen... nee... dat ging hem niet helemaal worden. Ook de verhalen dat Bond geupgrade zou zijn naar 2006 (wat overigens leuke grapjes met zich meebracht) vond ik twijfelachtig.
De intro was een stoer staaltje grafische kunst, volledig gericht op speelkaarten in combinatie met stoere Bond-dingen. Pistolen en bloed enzo.

Casino Royal is een lekkere wegkijkfilm maar geen 'echte' Bond als je het mij vraagt. Ik miste de stoere Bond-gadgets (en Q!), de lekkere wijven en de mooie auto's. Eentje heb ik er mogen zien, een bloedgeile Aston Martin die vrij snel in puin gereden wordt. Bondgirl Vesper kan acteren als de beste maar is, vind ik, gewoonweg niet mooi genoeg om als Bondgirl te fungeren.
De actiescene aan het begin is super, evenals een gruwelijk vette finale in Venetie. Aan de actie ligt het niet, aan het gemis aan gadgets, auto's en mooie vrouwen (eentje!) wel.
Over Daniel Craig niets dan lof! He pulls it off big time! Hij heeft een goeie ruwe kop met staalblauwe ogen die dwars door je heen kijken. Zijn looks in combinatie met droge humor en een stukje gevoel maken hem tot een superBond.

Al met al een goeie actiefilm maar niet Bond-worthy!

Bodies, the exhibition

1 december, wereld aidsdag, een mooie dag om het menselijk lichaam eens aan een diepgaande inspectie te onderwerpen. Bodies, the exhibition, is een tentoonstelling over je lichaam, waarin elk orgaan, elke vezel die we hebben, belicht wordt. Na conservering volgens de gebruikelijke procedure voor overledenen wordt het lichaam geprepareerd met het doel bepaalde onderdelen te laten zien. Na de preparatie wordt het lichaam ondergedompeld in aceton om al het lichaamsvocht te verwijderen. Vervolgens wordt het lichaam in een groot bad met silicone of een polymeer in een vacumkamer geplaatst. Onder vacum verlaat aceton het lichaam als gas om te worden vervangen door het polymeer, dat in alle cellen en lichaamsweefsels doordringt. Vervolgens wordt als laatste stap in het proces een katalysator gebruikt, waardoor het lichaam hard wordt. Het resultaat van deze conserverings- methode is een lichaam dat tegen ontbinding beschermd is.
Ik ging er met gemengde gevoelens naartoe. Zou het stinken? Zou het heel eng zijn om te zien?
Niets van dat! Wat je ziet is een heel bijzondere en interessante kijk op de eigen lijf, je spieren, je organen, zenuwen, botten enz. Ben veel te weten gekomen over hoe ik eigenlijk werk en in elkaar zit. Ook wel eens enge, rare of vieze dingen. Zo zie je een endeldarm met anus waar nog wat haren op zitten. Voor Nick en mij natuurlijk het moment om een hysterische lachbui te krijgen. Er zijn embryo's te zien, vanaf een week tot aan geboorte. Dat vond ik wel moeilijk om te zien omdat je weet dat het echt is. Die wezentjes zijn allemaal gestorven voor, tijdens, of vlak na de geboorte. Verder licht er een prachtige plakjes-doorsnede van een mens, net zoals ze zo'n scan kunnen maken. Je ziet dus allemaal dwarsdoorsneden van je lichaam. Superinteressant!

Ik kan het iedereen, die interesse heeft in zijn eigen lijf en daar meer over wil weten, aanraden om te gaan! (zorg wel dat je van tevoren goed hebt gegeten!!!)